Zaten annem bizi çocukluğuma geri döndürdü. Gitmiş BİM'den alışveriş yapmış. Küçükken yaptığı gibi aldıklarını odamızda ya da mutfakta en çok kullandığımız yerlere "abur cubur" olarak nitelendirdiğimiz şeyleri yerleştirmiş. Açtığım her yerden bi' şey çıkıyo. Ama onlarla karşılaştığında yaşadığın mutluluk bambaşka bir şey. "Hadi lan ordan, nesi bambaşka?!" diye sormuyosunuz yine ama ben sorulmadan cevap verebilme kapasitesine sahip bir bireyim. Ya çocukluk çok farklı. O zaman yaşadığın şeylerle karşılaşınca garip hissediyosun. Bi' dakika, ağlamıyorum. Ay tabii ki ağlamıyorum! OHA!
1 aydır okulun kapanmasına 3 ay var. Ben anlamıyorum niye bu kadar uzun bu okul. Yok hayır genel af da çıkmıyo. Geçen koğuşun birinde olay çıktı, yine sorunsuz dağıldılar. Bi' aksiyon da yok. İyice hapishane yaptım okulu. Sınıfın duvarlarına çentik atıp çetele tutucam neredeyse.
Dersler "Bizi çalışma, bokunu yiyeyim!" şeklinde yalvarıyor adeta. Bunu duyan romanlarım ise "Abla bırak sen dersi mersi, gel bizi oku ;))))))" diyor ve bu durumda kitabı seçiyorum. Sanki seneye sınavda "Kaç roman okudun?" diye soracaklar. Ama bunlar hep genel kültür. HAH! Ben genel kültürle ancak "Kim Milyoner Olmak İster"de para kazanabilirim. Onda da ilk soruda basit bi' şey(!) gelir, elenirim.
Kendimi memur gibi hissediyorum. Oturmaktan götüm düzleşti afedersiniz. Hava da trip yapan kız gibi, bi' öyle bi' böyle. Yaz gelse tüm sorun çözülecek. (ÇÖZÜLMEDİ!)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder