Geçtik kardeşimle kafeye, baktık satranç var. Tavla bilmiyoruz, okey zaten oynayamıyoruz iki kişi. Dedim "oğlum Melih gel seninle satranç oynayalım." O da onayladı. Keşke onaylamasaydı. İnsan böyle mi yenmekten bıkmaz. Canım sıkıldı tabii.
Ama en çok canımı sıkan da beni piyonla şah-mat yapmasıydı. Gerçekten satranç bilmesem bu kadar oynarım.
Bi' de şu hızlı şarj makineleri insanlık için yararlı ama bir o kadar da büyük sorun.

Bi ara bilerek yenildiğini düşünmedim değil hani. :D
YanıtlaSilTabii bilerek yenildim yahu. Yoksa sabahlarım ben yalnızca o elde, bilirsin.
YanıtlaSil